Slaapzakkenfabrikant Dream On heeft de afgelopen maanden een grootscheeps onderzoek laten doen naar de slaapgewoontes van de Nederlanders. Net als de huizenmarkt is de slaapzakkenmarkt namelijk flink ingezakt, en daar wil men iets aan proberen te doen. Dream On denkt dat de meer op de persoon gerichte zak de oplossing kan zijn, maar daarvoor moet wel bekend zijn wie waar en hoe slaapt.

Een groot landelijk onderzoeksbureau (waarvan wij de naam niet zullen prijsgeven, maar dat genoemd is naar een populair huisdier) heeft zich op deze slaapmaterie gestort en leverde het eindrapport deze week af bij de opdrachtgever.
Dream On was, na enige pressie van onze kant, natuurlijk niet te beroerd om ons inzage te geven in de uitslag van het onderzoek.

Uit het onderzoek blijkt het volgende:
55% van de Nederlanders slaapt gewoon thuis;
35% slaapt niet thuis – om precies te zijn slaapt:
22% bij een ander,
4% op de camping of in een hotel,
5% in een ziekenhuis, gevangenis of inrichting of politiecel en
3% onder een brug, op een bank in het park, in een vuilcontainer of gewoon in de goot bij het café waar men uitgegooid is.
1% van de deelnemers geeft aan helemaal niet te weten wat slapen is.

Van de thuisslapers ligt 90% gewoon in bed en 9% om een of andere reden op de bank. 1% bekent op de wc in slaap te zijn gevallen.
De mensen die niet thuis slapen, liggen meestal bij een ander in bed. Vaak vertoeven ze daar niet de hele nacht en belanden ze uiteindelijk toch weer thuis in bed, maar gemakshalve is dit soort details in het onderzoek niet meegenomen.

Dan de slaaphouding. 64% van de thuisslapers ligt gewoon op rug, zij of buik. Bij de niet-thuisslapers echter ligt de zaak een stuk gecompliceerder. Vooral degenen die bij een ander in bed liggen, etaleren een enorme verscheidenheid aan houdingen, waarvoor geïnteresseerden verder worden doorverwezen naar de Kamasutra.
Ondervraagden die de nacht onder een brug, in een vuilcontainer of in de goot doorbrengen, kunnen doorgaans geen duidelijke informatie geven over hun slaaphouding.

Opvallend is, dat met name personen in inrichtingen aangeven heel vaak onder hun bed of ondersteboven (dus met de voeten op het hoofdkussen) in bed te liggen.
Onder de deelnemers was één fakir, die het lekkerst sliep op een spijkerbed met een betonplaat over zich heen getrokken. De vragenlijst was ook ingevuld door een kapitein – met een alcoholprobleem – van een bulkcarrier, die meldde nogal eens de nacht door te brengen op een reddingsvlot midden op zee.

Dream On gaat zijn research & development nu vooral richten op brug-, bank- en gootslapers. Men verwacht vrij snel met aangepaste slaapzakken te kunnen komen voor deze groepen, waarbij het vooral belangrijk is dat ze van buiten én van binnen vochtwerend zijn.

En nog een tip voor de firma Dream On: laten ze alsjeblieft niet vergeten een duidelijke gebruiksaanwijzing toe te voegen...!

[Fotorechten: http//creativecommons.org/licenses/by/2.5]

De huidige crisis zal het einde betekenen van ons monetaire stelsel. Dat is de stellige overtuiging van een van onze grootste financieel specialisten, professor dr. Goof Muntendom. In zijn boek ‘De wereldwijde gelddiarree’ uit 2005 gaf Muntendom al een voorzetje, maar nu is hij meer overtuigd dan ooit dat geld zijn langste tijd heeft gehad.
En Het Allerallerlaatste Nieuws was er als de kippen bij om de prof om uitleg te vragen.

We ontmoeten Goof Muntendom bij een lezing aan de Volksuniversiteit van Zutphen, waar hij zijn toekomstvisie uit de doeken doet. Als we zeggen wie we zijn en waarvoor we komen, steekt hij meteen van wal.
“Alle ellende in deze wereld is te danken aan geld. Denk maar aan het reclamespotje van de ASR Bank – het is allemaal waar wat daarin gezegd wordt. Onze wereld draait eigenlijk alleen nog maar om geld, of het nou om zaken als gezondheidszorg gaat of om problemen in de Europese Unie. Discussies eindigen steevast met ‘de grote geldvraag’. Geld is tegenwoordig belangrijker dan de vraag waar het voor bedoeld is. Het moge duidelijk zijn dat hoe meer er over geld gepraat wordt, hoe groter de volgende crisis uitpakt. Daar moeten we met z’n allen maar eens mee stoppen, vind ik. Geld was oorspronkelijk tenslotte alleen maar bedoeld als ‘tussenmiddel’ om de ruilhandel wat makkelijker te maken. Maar nu is het een doel op zich geworden en dat moeten we niet willen,” zo betoogt Muntendom vurig.

Okee, dat kunnen wij, eenvoudige journalisten, nog wel volgen. Maar hoe nu verder dan?
Muntendom: “Simpel, gewoon het geld afschaffen en terug naar de kale ruilhandel. Elk land moet zijn belangrijkste producten beschikbaar maken voor uitruil met het buitenland. In Nederland kan bij voorbeeld de tomaat die rol op zich nemen. Die kunnen we dan met Duitsland ruilen tegen braadworsten in een verhouding van 4 tomaten = 1 braadworst of 100.000 tomaten = 1 Volkswagen. Duitsland kan dan bij voorbeeld die tomaten weer ruilen met Frankrijk tegen stokbroden enzovoort enzovoort. U ziet, een kind kan de was doen… Het grote voordeel is, dat geen enkele beleggingsmaatschappij een krat tomaten zal accepteren als inleg, dus van die inhalige opportunisten komen we mooi af op die manier.”

Maar hoe zit het dan met landen die niet zo ruim in hun exportproducten zitten of dingen willen ruilen waar niemand op zit te wachten?
Daarover maakt Muntendom zich weinig zorgen: “Er is een belangrijke economische wet die zegt: je kan een product zo gek niet verzinnen of er is wel iemand die het wil hebben. Neem Tunesië, dat alleen maar zand heeft. Dat kunnen wij goed gebruiken om in zee te kieperen en zo ons land groter te maken. Reken maar dat ze dat graag ruilen tegen tomaten! Of nog erger: de Malediven – alles wat ze daar hebben staat inmiddels onder water. Dat water is toevallig wel mooi groen/blauw van kleur, terwijl wij met dat gore bruine Noordzeewater opgescheept zitten. Lijkt me een eersteklas ruilmiddel! Vakantie kan je daar natuurlijk ook vieren. Hoef je alleen maar een container met tomaten op te sturen in plaats van dat gerommel op zo’n reisbureau. Je moet wel een waterdichte container gebruiken, natuurlijk.”

Maar wat gebeurt er als een deel van de tomaten bij aankomst bedorven blijkt te zijn?
“Dan kan Duitsland bijvoorbeeld dat op eenvoudige wijze compenseren – bijvoorbeeld door ons een Volkswagen te sturen waarvan men de banden lek gestoken heeft,” zo stelt de prof ons gerust, “en Tunesië zou van de verplichting ontslagen worden het woestijnzand eerst te ontdoen van schorpioenen. Alle waar is naar zijn geld, tenslotte!”

Professor G. Muntendom ziet een terugkeer naar de ruilhandel duidelijk zitten.

[Fotorechten: http//creativecommons.org/licenses/by/2.5]