Huismannen overspoelen eerstehulpafdelingen

Posted on September 22, 2011 by Redactie

Het aantal Nederlandse mannen dat zich verwondt bij het uitoefenen van dagelijkse huishoudelijke werkzaamheden, is het afgelopen jaar onrust-barend gestegen. Uw onvolprezen nieuwsmedium zocht uit waarom.

Uit diverse polls blijkt dat veel mannen weliswaar een rothekel hebben aan huishoudelijk werk, maar er toch – min of meer – in slagen van de nood een deugd te maken. Zij doen dit namelijk bij voorkeur naakt…
Met die wetenschap hoeven we onze fantasie maar aan het werk te zetten en het fenomeen is verklaard. Neem bij voorbeeld strijken, wat overigens iedereen vervelend vindt. Veel mannen geven daar echter een erotische slinger aan. En dat is vragen om moeilijkheden natuurlijk. Want stelt u zich een naakte strijker voor die de strijkplank (of strijktafel, zoals we tegenwoordig geacht worden te zeggen) net iets te laag heeft staan en langzaam maar zeker in een zekere staat van opwinding geraakt. Een bepaald, typisch mannelijk lichaamsdeel, dat in lengte toe- en een horizontale stand aanneemt, kan zich zo makkelijk in de baan van het loeihete strijkijzer begeven, met alle gevolgen van dien…! Op de spoedeisende hulp kennen ze de aanblik en de lucht van verschroeide, geplette snikkels dan ook maar al te goed. Maar daar blijft het niet bij.
De laatste tijd melden zich ook steeds meer mannen wier jongeheer bekneld raakte bij het dichtslaan van de deur van de koelkast of, nog erger, de wasmachine. En kreunende mannenbroeders wier pielemaus in de stofzuigerslang verdween, zijn in de ziekenhuisgangen ook al niks bijzonders meer.
Volgens het overkoepelend orgaan van Nederlandse hulpeisende spoedafdelingen wordt het tijd voor een grootscheepse voorlichtings-campagne op radio en tv. Persvoorlichtster Emmy Vandevoorkant: “We zien een duidelijke toename van dit soort ‘ongelukjes’, maar waar zal het eindigen? Als mannen echt vast komen te zitten hebben de eerstehulpen een nog veel groter probleem. In enkele ziekenhuizen zijn al mannen gesignaleerd die met een videorecorder binnenstapten. ‘Of ze ‘m er maar even uit wilden peuteren’… Voor je het weet staan ze dadelijk met een steekwagen met hun fornuis of een compleet ligbad voor je neus… Nee, hier gaan we beslist paal en perk aan stellen!”

Misschien kunnen mannen beter teruggaan naar hun vorige favoriete strijkmethode: strijkgoed op de oprit en er een paar keer overheen rijden.

 

[fotorechten: http://creativecommons.org/licensesby/2.5.]

Categories: Maatschappelijk, Natuur, Techniek, Vermaak | Leave a comment

COLUMN – Onze man in Teheran

Posted on September 17, 2011 by Redactie
door J.J.J. Grafhorst, hoogleraar Algemene Wetenschappen

In de media wordt regelmatig gesproken/schreven over de ‘Noord-Afrikaanse Revolutie’, waarmee dan uiteraard gewezen wordt op de politieke omslag in een aantal landen bezuiden de Middellandse Zee. Als uw kleinkinderen later aan u vragen wanneer die omslag precies begonnen is, zult u hen waarschijnlijk vertellen dat dat in 2010 was in Tunesië. Maar wat mij betreft is die revolutie al in 1978 begonnen in Iran.
Het toen nog Perzië geheten land werd geregeerd door de sjah, de heer Reza Pahlavi, en zijn verwende familie. En hoewel dit regime door westerse landen op handen werd gedragen, kun je op je vingers natellen dat het zo corrupt was als de neten. Helaas was het volk te arm en te ongeorganiseerd om eens een lekkere volksopstand-met-aanhoudend-protest te organiseren. Sociale media, die nu in een mum van tijd massa’s mensen weten te mobiliseren, had je toen nog niet en ze hadden sowieso vanwege de ‘laaggeletterdheid’ van de Perzen weinig zoden aan de dijk gezet. Bovendien had men geen alternatief voorhanden. Wie dat echter wel hadden, waren de geestelijk leiders, met als onbetwist boegbeeld natuurlijk ayatollah Khomeini. En dat er met hem niet te spotten viel, daar kwam de sjah te laat achter… En met Khomeini werd de kapitalistische dictatuur ingeruild tegen een islamistische.
Tegenwoordig wordt de leiding over ‘de Revolutionair Islamitische Republiek Iran’ gedeeld door ayatollah Khamenei en president Ahmedinejad. En als die laatste op tv is, ga ik er altijd even voor zitten. Want niet voor niets is Ahmedinejad de luis in de pels van de internationale gemeenschap; deze immer sober geklede man staat altijd wel garant voor een paar provocerende uitspraken, met name waar het ‘de grote bemoeial’ Amerika betreft. Het aardige daarvan is, dat hij gevoelens vertolkt die onderhuids bij veel wereldburgers leven. Neem bijvoorbeeld de herdenking van 9/11, afgelopen week. De meeste regeringsleiders putten zich uit in steunbetuigingen richting het Amerikaanse volk. Zo niet Ahmedinejad, die gewoon zei dat de VS zelf de touwtjes in handen hadden bij de aanslagen in 2001. Punt.
Het frappante was, dat hij dit zei alsof het een algemeen bekend feit was. En er zijn anno nu steeds meer 9/11-sceptici die hierdoor bevestigd worden in hun wantrouwen. Vraag is alleen: wéét de Iraanse president ook daadwerkelijk meer? Zijn de inlichtingendiensten in zijn land zo goed geïnformeerd, dat hij dit soort uitspraken straffeloos kan doen?
De tijd zal het leren. Maar, hou ‘m in de gaten, want wellicht is Ahmedinejad op bepaalde punten toch een grotere bondgenoot dan we dachten…

Categories: Column | Leave a comment

ZET MAAR UIT!

Posted on September 12, 2011 by Redactie

Een kritische kijk op de media door Gondulphinus Malijpaard, medialoog

Welkom bij onze nieuwe rubriek waarin wordt teruggekeken naar wat er (on)interessant was in de media.
Vandaag aflevering 1, getiteld ‘Eindelijk gerechtigheid‘

Het blad Rolling Stone publiceerde deze week de top tien van meest gehate popsongs uit de jaren 90. Daar zaten nummers bij die het in Europa qua verkoop heel behoorlijk gedaan hebben. Neem, op nummer 1, ‘Barbie Girl’ van Aqua, een liedje dat veel weg heeft van een parodie. Misschien hebben de Amerikanen dat nooit helemaal begrepen of haten ze het liedje omdat de draak wordt gestoken met een van hun iconen. Je zou daardoor denken dat ze de plank min of meer misslaan en dat deze top tien dus meteen de vuilnisbak in kan. Maar niets is minder waar. Ook hun eigen (ex)toppertjes Billy Ray Cyrus, Hanson en Vanilla Ice moeten eraan geloven. Maar dat de yanks wel degelijk smaak hebben bewijzen ze vooral door op plaats 10 ‘What’s going on’ van de 4 Non Blondes te zetten. Dit is namelijk gewoon een draak van een nummer, dat vooral irriteert door de hysterische zangpartij. De enige reden die ik kan bedenken dat het in Nederland ooit een nummer 1 hit is geworden, is dat deze vier niet blonde wijven lesbisch waren. Want dan vinden we in Nederland dat er een ‘politiek correcte’ reden is om fan te worden en dit soort muzikale wangedrochten aan te schaffen. Noem het maar het Paul de Leeuw Effect. Ook zo’n zak die niks kan maar er net als mede-kwijl Joling alleen maar mee wegkomt omdat-ie holbewoner is. Dat zegt genoeg over de standaard Hollandse wansmaak en maakt de Amerikanen wat mij betreft hier de ware helden. Goed gezien jongens!
Van die vier lesbische trutten hebben we goddank nooit meer wat gehoord, want dat zou mij en die paar andere landgenoten die wel een goede muzieksmaak hebben, waarschijnlijk tot zelfmoord gedreven hebben.
Maar, om niet meteen als azijnpisser de boeken in te gaan, toch nog een lichtpuntje. De 4 Non Blondes hebben overtuigend bewezen dat je niet blond hoeft te zijn om dom te wezen.

Veel sterkte bij alles wat u hoort en ziet de komende tijd!
Uw
Gondulphinus Malijpaard

Categories: Column, Maatschappelijk, Redactioneel, Vermaak | 3 Comments

‘In The Dutch Mountains…’

Posted on September 6, 2011 by Redactie

Nederlanders hebben weer een collectieve hype: we moeten een berg hebben!
De initiatiefnemers, die bescheiden volhouden “slechts een balletje opgegooid te hebben”, verkneukelen zich om wat hun ideetje allemaal losmaakt. Provinciebestuurders en ingenieursbureaus buitelen over elkaar heen om locaties en bouwwijzen voor te stellen. Landschapsarchitect Horst Kleyboer hield zich op de achtergrond – dat wil zeggen tot nu dan, want Het Allerallerlaatste Nieuws vond zijn schuiladres en stelde een paar kritische vragen.

Het Allerallerlaatste Nieuws: Mijnheer Kleyboer, wat moeten we met een berg in Nederland?

Kleyboer: Ik denk dat het vooral psychologisch is. Ons land is nogal plat en ergens schamen we ons daar toch voor, vooral omdat we naast Duitsland wonen, dat wel behoorlijk in zijn bergen zit. Je ziet ook dat de Duitsers erg verrast reageren en er bovenop zitten. Ze denken ook “Oei, dadelijk komt er niemand meer naar onze bergen kijken, maar gaan al die Hollanders op hun eigen exemplaar zitten”. En zo wordt het toch weer die oude controverse tussen de Hollander en ‘Den Vijand’, zogezegd.

Het Allerallerlaatste Nieuws: Er wordt beweerd dat we zo betere klimmers onder de wielrenners kunnen kweken…

Kleyboer: Wat natuurlijk onzin is. Onze jongens hebben het altijd leuk gedaan op de Alpe d’Huez, dus waarom zouden we er zelf een nodig hebben? Misschien om met onze campers op te gaan staan en zo onze welvaart te etaleren? Nee, ik denk dat je die berg als een uit de hand gelopen prestigeproject moet zien. Ik bedoel, 220 miljard is toch bepaald geen schijntje! Daar kunnen we de helft van onze nationale schuld mee aflossen.

Het Allerallerlaatste Nieuws: Moet een berg zand en stenen zo duur zijn?

Kleyboer: Welnee! Punt is alleen dat je geen massieve berg kan maken, want dat zakt-ie weg in onze slappe ondergrond. Het moet dus een lichtgewicht constructie worden. Maar met kippengaas en gips kom je een heel eind, hoor. Het typische is echter, dat wij Hollanders zo graag economisch met onze ruimte willen omspringen. Er moet dus ook van alles met de holle binnenruimte gebeuren. Huizen, hotels, recreatieparken, noem maar op. Tja, en dat gaat het duur maken. Bovendien is alleen een kale berg natuurlijk niet genoeg. Ook vanuit landschappelijk oogpunt blijft het iets raars. Ons eigen bergdorp willen we ook, net als skihellingen, klimwanden, kabelbanen, paraglide-voorzieningen, een paar plantjes en een gespecialiseerde reddingsdienst-met-mooie-rode-helikopter natuurlijk. En ik verwacht dat er binnenkort iemand gaat roepen dat we er meteen wel een echte vulkaan van kunnen maken, want die hebben we óók niet…

Het Allerallerlaatste Nieuws: En hoe kijkt u er als landschapsarchitect tegen aan?

Kijk, alleen een berg in een verder vlak landschap, dat is zoiets als een steenpuist op een kale kont. Je zal de hele regio moeten aanpakken. Als je de hoogte ingaat, moet je dat compenseren door ook de diepte in te gaan. Uitgaande van de Flevopolder als locatie betekent dat dat we het IJsselmeer moeten uitbaggeren tot op 3 kilometer diepte, want dan praat je ergens over. Pas dan begint het qua landschap een interessant plaatje te worden. De berg zelf doet waarschijnlijk de rest. Omdat regenwolken aan de voorkant blijven hangen, zal er achter de berg een woestijnlandschap ontstaan. En da’s goed nieuws voor iedereen die een hekel aan de Veluwe heeft. Zijn we ook meteen mooi van die bos- en heidebranden verlost.

Omdat we weinig ervaring hebben met bergen, kunnen we echt niet buiten een gespecialiseerd bergreddingsteam, inclusief zo'n mooie rode reddingshelikopter natuurlijk!

[Foto license: http://creativecommons.orglicensesby2.5]

 

Categories: Maatschappelijk, Milieu, Natuur, Techniek, Vermaak | Leave a comment

Foekje en Fanny – de pot en de ketel

Posted on August 28, 2011 by Redactie

door Zeb van Slavernye

Weinig beroemdheden donderen na het beëindigen van hun carrière zo snel van hun voetstuk als topsporters. Denk maar aan Diego Maradonna, die alleen nog interessant is voor de media door zijn omvang en zijn drugsgebruik. Of neem onze eigen Regilio Tuur, die in de nadagen van zijn loopbaan slechts in de media verscheen als hij weer eens voor de rechter moest verschijnen voor het professioneel afrossen van zijn wederhelft. En dan zullen we het maar helemáál niet hebben over de ex-profwielrenners die de rest van hun leven bezig zijn met het afschudden van beschuldigingen van ‘gebruik van verboden middelen’…!

In ons land kennen we dit soort verhalen al sinds de jaren 50. Een van de zwartste bladzijden in de urinalen van de Hollandse sportbeoefening verhaalt over de machtsstrijd tussen twee getalenteerde hardloopsters. En daarbij was niemand minder betrokken dan Neerlands grootste vrouwelijke sporticoon, Fanny Blankers-Koen. Deze meervoudige olympischemedaillewinnares kreeg op zeker moment in de Friese Foekje Dillema een geduchte tegenstandster, toen deze het wereldrecord op de 200 meter aan flarden liep. Doch men vertrouwde het zaakje niet, want was Dillema eigenlijk wel een vrouw? Blankers-Koens wantrouwen ging zo ver dat ze Foekje in de kleedkamer bespiedde om te zien of er niet toevallig een paar mannelijke onderdelen onderuit bungelden. De Koninklijke Nederlandse Atletiek Unie stuurde er zelfs een arts op af voor een geslachtskeuring. Die pakte niet goed uit – op basis van een chromosoomtest kreeg Dillema het stempel ‘geen vrouw’ opgedrukt en kreeg zij vervolgens van de Unie een enkeltje Friesland toegeschoven. Naar later bekend werd had ze inderdaad bepaalde mannelijke geslachtskenmerken, maar die lagen stilletjes in haar buik verstopt, zodat zij er zelf geen weet van had. Ze leverden in elk geval genoeg testosteron om Foekje harder te kunnen laten rennen dan haar tegenstanders.

Hoe het mevrouw Blankers-Koen verder verging weten de meesten van u wel – zij werd een van Hollands grootste sporthelden, samen met mensen als Faas Wilkes, Sjoukje Dijkstra, Coen Moulijn en natuurlijk Anton Geesink. Vooral het feit dat men haar graag zag als ‘een eenvoudige-huisvrouw-met-gezin’ droeg hieraan bij.
De tijd heeft echter geleerd dat we wat genuanceerder moeten oordelen over beide vrouwen. Niet alleen omdat Blankers-Koen privé in moderne termen een ‘bitch’ van de bovenste plank was (volgens haar naaste familie leefde ze alleen voor zichzelf en kon ze echt een kreng van een wijf zijn voor anderen), maar met name omdat zij volgens de huidige tests – die uitgaan van het testosterongehalte in plaats van de chromosoomsamenstelling – net zo hard gediskwalificeerd zou worden als Foekje Dillema… En wie de overmatig gespierde benen van Fanny wel eens gezien heeft, begrijpt waarom.

Twee gevallen vrouwen dus. Fanny kwam ermee weg en werd tot na haar dood bejubeld. Doch Foekje restte slechts een treurig bestaan. Ze trok zich uit schaamte terug op het Friese platteland en verscheen nog maar sporadisch in het openbaar. Ze stierf eenzaam en vergeten. Zelfs na haar dood lijkt er nog immer een vloek op haar te rusten; haar medailles, die in bezit waren van iemand in Zeeland die ze terug wilde geven aan de nabestaanden, werden op weg naar Friesland gestolen.

Het contrast kon nauwelijks groter zijn.

[De auteur is freelance sportjournalist en werd vooral bekend door zijn boek 'Lekke ballen, slappe banden en scheve schaatsen']

Categories: Beroemd, Berucht, Column, Maatschappelijk, Natuur, Vermaak | Leave a comment

Dierenliefhebbers nog steeds boos na Moerdijkrapport

Posted on August 27, 2011 by Redactie

Het Moerdijkrapport over de bestrijding van de megabrand bij Chemie-Pack heeft bevestigd wat huisdierenhouders in en rond Moerdijk al lang wisten: er zijn grove fouten gemaakt. Vooral de keuze om bij het blussen veel water te gebruiken, heeft grote gevolgen gehad voor het huisdierenbestand in de regio. Hoewel beweerd is dat al het verontreinigde bluswater op professionele wijze verwijderd is en er beslist geen grondwater vervuild is, hebben de hobbydierenliefhebbers heel andere ervaringen.
Het Allerallerlaatste Nieuws greep microfoons en voice-recorders en hield die onder de neus van enkele geschokte eigenaren, zoals Peer Stotter uit de buurtschap Scheyt, die ons dit vertelde: “Mijn tien meter lange groene Anaconda zwemt graag een baantje in de tuinvijver. Nooit geen problemen mee gehad! Maar als-ie nu uit het water komt, is mijn groene Anaconda vuurrood…! Het dier is nogal ijdel en bekijkt zichzelf graag in de spiegel. Maar sinds-ie rood is, is-ie nerveus en onzeker over z’n uiterlijk. En z’n eten laat-ie ook staan… Normaal kom ik een keer per week met een dooie koe of een hert thuis, maar die gaan nu onaangeraakt de vuilnisbak in!”

Twee kilometer verderop woont Taas Telemann, eveneens gek op dieren.
“Ik ben onder andere in het bezit van een uiterst zeldzame neo-roodkoperen Orinocokrokodil. Dat dier is bijna uitgeroeid en mag niet eens in ons land gehouden worden. Hij is dus ook niet te verzekeren. Ik laat ‘m geregeld zwemmen in de sloot achter ons huis, maar vorige week sprong die daar meteen weer uit…! Hoezo, schoon oppervlaktewater?!! Het dier is volkomen uit z’n gewone doen. Hij zit nu constant op mijn sigaretten te azen. Ik kan er niet mee naar de dierenarts omdat ik bang ben dat-ie dan in beslag genomen wordt… Voor mij persoonlijk is dit een enorme schadepost; op de illegale markt doet zoiets normaal 25.000 euro, maar deze is nu geen drol meer waard! En waar kan ik mijn recht halen???”

De uiterst zeldzame neo-roodkoperen Orinocokrokodil van Taas Telemann maakt een hypernerveuze indruk.

Ook de bekende spring- en dressuurruiter Glorius Kweksilber zit diep in de shit nu zijn prijswinnende hengst Montezuma IV vreemde kuren begint te vertonen. De olympische topper laat zijn paard normaliter grazen in een stuk weiland dat speciaal ingezaaid is met steppengras uit Binnen-Mongolië, maar dat helaas wel onder de rook van de brandende chemiefirma lag. “Montezuma maakt sindsdien alleen maar rare bokkensprongen en ziet grotendeels paars. Ik ben er al mee langs de paardenslager geweest, maar die heeft ons weggestuurd met de mededeling ‘niet meer geschikt voor consumptie’,” aldus Kweksilber.

Montezuma IV, ooit een prijswinnaar, staat nu paars en doelloos in de nog steeds giftige bagger.

Volgens landelijk interim-rampburgemeester Jan Mans (ja, die van Enschede) leeft de lokale overheid wel degelijk mee met de getroffen dierenbezitters, maar is het nog te vroeg om in te grijpen. “Om misbruik van gemeentegeld te voorkomen, willen wij pas wat doen als er dieren doodgaan, en daarvan is nu geen sprake,” zo verklaart de burgervader op relaxte toon, waaraan hij nog toevoegt: “En mocht het zo ver komen, dan dienen de eigenaars zich te beseffen dat een dood dier vanuit gemeentelijk standpunt eigenlijk geen waarde meer vertegenwoordigt.”

[Foto's respectievelijk www.freeimagefiles.com & www.creativecommons.org]

Categories: Berucht, Maatschappelijk, Milieu, Natuur | Leave a comment

Bélgiëeeeeeee

Posted on August 22, 2011 by Redactie

Belgen kunnen niet autorijden

Belgen kunnen geen wegen repareren

Belgen kunnen het licht niet uitdoen op hun snelwegen

Belgen kunnen hun land niet aantrekkelijk maken

Belgen kunnen geen twee talen tegelijk spreken

Belgen kunnen niet dezelfde taal spreken

Belgen kunnen hun land niet regeren

Belgen kunnen niet met Belgen opschieten

Belgen kunnen niet met Nederlanders concurreren

Belgen kunnen geen tenten opbouwen

Belgen kunnen geen weerberichten ontvangen

Belgen kunnen geen festivals organiseren

Belgen kunnen niet instaan voor uw veiligheid

Categories: Berucht, Redactioneel | 2 Comments