In het najaar vindt het Nationaal Douane Congres plaats, waar – vanzelfsprekend – allerlei douane gerelateerde onderwerpen zullen worden besproken. Als brave burgers zoals u en de redactie van dit onlijn magazijn dat evenement zouden bezoeken, zouden we verwachten daar allerlei geüniformeerde grenswachters te zien rondlopen, niet waar? Of dat inderdaad zo zal zijn, is nog maar de vraag, want de overheid heeft geen flauw idee hoeveel douaniers er nog in het wild leven.
Dat zit zo. Vóór de inwerkingtreding van het Schengenverdrag in 1995 werden onze grensovergangen ruimhartig bevolkt door douanepersoneel, dat allerlei papieren controleerde, keek of je smoelwerk ergens in een opsporingsregister stond afgebeeld of je complete vuile vakantiewasgoed over een belendend parkeerterrein verspreidde op zoek naar uit vakantielanden meegebrachte drugs – die zouden immers concurrentievervalsing in de hand kunnen werken ten opzichte van onze nationale drugsindustrie. Met de invoering van het Schengen-gebeuren werd al die poespas echter overbodig; er kwam vrij vervoer van personen tussen de aangesloten landen onderling. De overheid verzuimde daarbij de douaniers te ontslaan, waarop velen van hen aan een zwervend bestaan begonnen. En niemand weet op dit moment waar zij precies uithangen. Met het oog op een professionele uitstraling van het komende douanecongres hoopt de organisatie toch zo veel mogelijk ‘ouderwetse’ douanebeambten binnen de muren te kunnen halen, maar dan moet ze ze wel weten te vinden…
Namens de organisatie heeft Evelijn Makschaap deze taak op zich genomen. En zij was zo bereidwillig ons het volgende te vertellen over haar aanpak: “De enige plaatsen waar we nog douaniers vinden is op Schiphol en op douanekantoren. Maar ja, die lui zijn bekend bij het grote publiek, respectievelijk niet interessant genoeg. Ik wil de echte, de oerdouanier hebben – liefst met de slagboom erbij! De enigen die ons kunnen helpen zijn mensen die onlangs met de auto op vakantie zijn geweest. We weten dat sommige douaniers hun werkterrein verlegd hebben naar de buitengrenzen van het Schengengebied, maar we willen weten waar precies. Ook krijgen we steeds vaker meldingen van wit-en-geel/groene douane-auto’s die schijnbaar doelloos rondrijden op de Nederlandse wegen. Dát zijn de mensen die ik zoek. Het is ook mogelijk dat sommigen zich bij criminele bendes gevoegd hebben – maakt me niet uit, als ze hun originele uniform nog maar hebben en weten hoe en waar ze verstopte smokkelwaar kunnen vinden. We willen namelijk live demonstraties geven. Vrijwilligers kunnen dan bij voorbeeld hun hele auto laten ontmantelen of zich anaal laten visiteren met van die lawineprikstokken. Spannend toch?!”
Mevrouw Makschaap verwacht binnen enkele weken een ‘Meldpunt Dolende Douaniers’ op te kunnen zetten.

Een van de hoogste adviesorganen van de regering, de Raad voor Economie En Techniek, verzet zich tegen het voornemen om de zo gehate maandag te schrappen.
Zoals wij vorige week berichtten waren vrijwel alle Europese landen gecharmeerd van dit plan. Doch de REET heeft grote bezwaren en heeft het kabinet geadviseerd “niet mee te doen aan deze kul”.
Volgens voorzitter Klaas-Godfried van Hilvarenbeeck betekent het verlies van een werkdag, dat het procentuele aandeel van de weekenddagen zal toenemen, en dat is een slechte zaak voor de economie. “Wij hebben de hele handel nog eens duchtig doorgerekend en vinden dat hele plannetje volkomen bullshit! Wij vinden dat de Nederlanders juist meer in plaats van minder moeten gaan werken. We hebben tenslotte nu al de minste gemiddelde productie-uren van heel Europa,” aldus Van Hilvarenbeeck.
En dus heeft de REET bij wijze van tegenoffensief de regering een plan voorgelegd om het aantal werkdagen juist uit te breiden. Dat zou moeten gebeuren door het toevoegen van een werkdag, zodat de week dus acht dagen gaat tellen. Als concessie naar de maandaghaters heeft de raad er geen bezwaar tegen deze nieuwe dag vlak na het weekend te plaatsen. Van Hilvarenbeeck: “Dat is ook een manier om van die maandag af te komen – de maandag als dinsdag, als het ware. Dat zal voor de typische maandaghater gelijk heel anders aanvoelen, let maar op!”
En heeft de REET ook al nagedacht over een naam voor die nieuwe dag?
Van Hilvarenbeeck: “Zeker wel! Vanuit de raad zijn verschillende suggesties gedaan. Er is geopperd deze dag ‘plusdag’ of ‘meerdag’ te noemen, maar persoonlijk ben ik er voorstander van hem ‘rotdag’ dan wel ‘k*tdag’ te noemen, om aan de verwachte gevoelens van onbehagen van de meeste werkenden tegemoet te komen.”

Vertegenwoordigers van alle Europese landen komen volgende week naar Parijs om te praten over het afschaffen van de maandag. Al in 2004 waren er geruchten dat landen als Frankrijk, Albanië, Zweden en Estland de koppen bij elkaar hadden gestoken omdat zij eigenlijk dolgraag van de maandag af wilden. Kennelijk heeft hun aanhoudende gedram bij de overige Europese staten succes gehad, want nu komt er dus een grote, pan-Europese conferentie. Namens Nederland zal hoogleraar Time Management professor Botermans aanwezig zijn. Het Allerallerlaatste Nieuws zou Het Allerallerlaatste Nieuws niet zijn als Het Allerallerlaatste Nieuws de prof niet even aan de tand had gevoeld.

Op onze vraag hoe het zo ver gekomen is, antwoordt professor Botermans: “Bij de initiatiefnemers leefde al langer een groeiende antipathie tegen de maandag. Om te beginnen is het de eerste dag na een weekend en worden de mensen geacht dan weer aan het werk te gaan. Daar hebben velen grote moeite mee, met alle gevolgen van dien voor de productieresultaten. Er wordt veel minder geproduceerd dan op andere werkdagen en de uitdrukking ‘maandagmorgenexemplaar’ kennen we allemaal wel. Veel winkels zijn op maandag dicht en daar schiet ook niemand veel mee op.”
Wij vroegen of het niet uniek is dat alle landen van Europa er hetzelfde over denken.
Botermans: “Nou ja, alle landen op één na – het Vaticaan. Dat gaat er kennelijk nog steeds van uit dat God de wereld in zeven dagen heeft geschapen, en men vindt dat daar niet aan gesleuteld mag worden, zelfs niet om economische redenen. Gelukkig is men wel zo sportief om naar Parijs te komen. Wellicht denkt men met steun van katholieke landen als Italië en Spanje het tij nog te kunnen keren, maar de algehele verwachting is meer dat ze door iedereen uitgejouwd zullen worden.”

Het lijkt er dus op dat een week binnenkort nog maar 6 dagen telt. Maar dan lopen we wel uit de pas met de rest van de wereld…
“Ik verwacht dat ook andere landen zullen gaan inzien dat het niet handig is om een oneven aantal weekdagen te hebben. Dat soort asymmetrie voelt tegennatuurlijk aan en diep in hun hart weten de meeste mensen dat. En men moet voor zichzelf eerlijk zijn en durven zeggen: de maandag is gewoon een waardeloze dag!”, antwoordt de professor gedecideerd.

Toch zal het vreemd zijn, straks hebben we wel een dag die naar de zon genoemd is, maar ons geliefde maantje kan het wel schudden…! Volgens Botermans is daar goed over nagedacht: “Die bezwaren zijn ons bekend en daar kunnen we in mee gaan. Omdat de Maan zo tot onze verbeelding spreekt, maar niemand weet wat een ‘dins’ of een ‘zater’ eigenlijk is, willen we de eerste dag van de week van de week wel ‘maandag’ blijven noemen. Verderop in de week schrappen we dan gewoon een dagnaam.”